Кызыл Горбатов короосу — сатып алуу же сатуу

Тарыхы: Кызыл Горбатовская сиыр – бул орус мал чарбачылыгынын уникалдуу мурасы, сүт жана эт сапаттарын бириктирет. Кызыл Горбатовская породасынын келип чыгышы XIX кылымда Нижегородская губерниясынын аймагында, бүгүнкү күндө Нижегородская облусуна кирген Горбатовский уездде башталат. Порода жергиликтүү Приокск КРС менен XIX кылымдын башында киргизилген Тирольск малын айкалыштыруунун натыйжасында калыптанган. Тирольск мал сүтүнүн жогорку майлуулугу менен белгилүү болгон, бул келечектеги породанын продуктивдүү сапаттарына оң таасир эткен. Тандоо этапында негизги көңүл продуктивдүүлүккө гана эмес, жаныбарлардын түсүнө да бурулган. Кызыл түскө артыкчылык берилген, бул породанын өзгөчөлүктүү белгиси болуп калган. Бул аракеттер 1926-жылы породанын расмий таанылышы менен аяктаган. Бирок кызыл Горбатовская сиырдын тагдыры оңой болгон жок. 1976-жылы ал Нижегородская жана Владимирская облустарындагы породалык райондоштуруу планынан чыгарылган. Бул чечим жаныбарлардын санынын кескин кыскарышына алып келип, породаны жок болуу коркунучуна салган. Кыйынчылыктарга карабастан, породаны айрым фермерлердин жана адистештирилген асыл тукум чарбаларынын тырышчылыгы менен сактап калууга мүмкүн болду. Бүгүнкү күндө анын сакталуусу жана калыбына келтирилиши боюнча активдүү чаралар көрүлүүдө. Уникалдуу генофондду сактоо үчүн заманбап биотехнологиялар, анын ичинде сперма жана эмбриондорду криоконсервациялоо колдонулууда. Экстерьер: Кызыл Горбатовская сиырлар – бул орто өлчөмдөгү жаныбарлар, бекем дене түзүлүшү менен. Сиырлардын жонундагы бийиктиги 118-120 см, ал эми бугуларда 127-130 см. Тулку узун, бекем, бирок жеңил кости менен. Башы кыска, кең чачы менен түз профили бар. Мүйүздөрү ачык, кара учтары менен. Мойну орто узундукта жана кеңдикте. Жаныбарлардын көкүрөгү терең жана кең, анын кеңдиги 38-40 см, тереңдиги 60-68 см. Көкүрөктүн айланасы 180-182 см. Аркасы түз жана кең, бели да кең. Крупу бир аз көтөрүлгөн, кең, ал эми буттары салыштырмалуу кыска. Кээде саблистик байкалат. Хвосту узун, кең жана жогору жайгашкан. Сиырлардын түсү кызыл, ар кандай реңктерде – вишня-кызылдан жарык кызылга чейин. Кээ бир жаныбарларда ичте же эмчекте ак тактар болушу мүмкүн. Бугулар, адатта, башы жана мойнунда, түсү дээрлик кара болгондуктан, андан да караңгы түскө ээ. Жаныбарлардын эмчеги орто өлчөмдө. Эмчектин бөлүктөрү бирдей өнүккөн, сосоктордун формасы конуска окшош, бирок кээ бир сиырларда орто бөлүктөрү начар өнүксө болот.