Канадалык ат — сатып алуу же сатуу

Происхождение: Канада. Бийиктиги: 148-163 см. Салмагы: 450-640 кг. Түстөр: Кара, кызыл, кумшек, кара-кумшек. Специализация: Спорт, жумуш, сейил. Канадалык ат (Canadian horse breed) Канадалык аттарды байыртан бери эң кооз жаныбарлардын бири деп эсептешет. Алар грациоздуу болуп, башка жаныбарлардан айырмаланган уникалдуу өзгөчөлүктөргө ээ. Бул аттар гана кооз эмес, ошондой эле акылдуу, мыкты эс тутуму жана жогорку интеллектке ээ. Канадалык ат — Канада үчүн аз белгилүү улуттук мурас. Бул аттардын тукуму чыдамкайлыгы менен айырмаланат жана башка тукумдардан келип чыккан. Бул тукум, татаал түндүк шарттарына жакшы адаптацияланган. Ал Канада үчүн сыймык жана улуттук мурас болуп саналат. Учурда бул тукум Канада үчүн чыныгы мурас болуп саналат, бирок ал кыйынчылыктарды жеңип, заманбап дүйнөдө өз ордун тапкан. Тарых: XVII кылымда, Людовик XIV королдугу учурунда, Канададагы француз колониясына үч партия ат жөнөтүлгөн. XX кылымдын башында ветеринар жана ат тукумдары боюнча адис доктор Ж. А. Кутюр: «Бул жаныбарлардын бардыгы колонизациянын алгачкы жылдарында Франциядан алып келген аттардан келип чыккан. Людовик XIV королу Кольберге королдуктан эң мыкты аттарды жөнөтүүнү буйруган» деп жазган. 1647-жылдын 25-июнунда биринчи ат губернатор де Монманьеге белекке берилген жана Compangnie des Habitants'ка жөнөтүлгөн. 1665-жылдын жазында эки жорго жана 20 бияк келген. Ошол эле жылдын 16-июлунда дагы көп аттар келген, бирок сегиз бияк жолдо өлүп калган. Бул аттар Нормандия жана Бретон тукумдарынан алынган, Королдук ат заводунан. Нормандия аттары Бретон аттарына окшош, бирок чыгыш канына ээ болчу. 1670-жылдары король аттарды жөнөтүүнү токтотту, анткени интендант Талон колонияда аттардын жетиштүү экенин эсептеди. Аттарды фермерлерге 100 ливр же бир жорго үчүн ижарага беришкен. Ат үч жыл бою королдун менчиги болуп, андан кийин фермердин менчигине өтчү. Интендантка берилген жорголор өкмөт тарабынан өстүрүлүп, ижарага берилчү. Программа ийгиликтүү болуп, аттардын саны тез өсүп жатты. 1679-жылы 145 ат, 1688-жылы — 218, 1698-жылы — 684 ат болгон. 1709-жылы аттардын санын чектеген буйрук чыгарылган, бирок ал аткарылган эмес. Фермерлер аттарды тандоону жүргүзүшпөйт, бирок уятсыз, күчтүү жана энергиялуу мүнөздөгү жорголорду тандашчу. Тукумдун көрүнүшү дээрлик өзгөрбөй, нормандия ата-бабаларын эске салчу. Алар аттарды чиркөөгө жана коңшулардын иш-чараларына баруу үчүн, кышында болсо, шаналарды ташуу үчүн колдонушчу.