Парбатсар козу — сатып алуу же сатуу

Туу өлкөсү: Индия. Парбатсар кози — Индиянын аборигендик тукуму, Раджастхан штатынын кургак жана жарым чөлдүү аймактарында чыгарылган. Атын Парбатсар шаарынан алган, ал анын өстүрүү борбору болуп саналат. Альтернативдүү аталыштары «Нагаури» жана «Раджастхани» географиялык байланышты баса белгилейт. Тукум суу жетишсиздигинде жана чектелген жайыттарда жашап калуу үчүн көп кылымдык тандоо аркылуу калыптанган. Малдын саны Раджастханда топтолгон, бул жерде бул козулар майда товардык мал чарбачылыгынын негизин түзөт, эт, сүт жана терини камсыз кылат. Сипаттамасы: Парбатсар козулары орто өлчөмдө (эркектердин жоондугу — 65–75 см, ургаачылардын — 60–70 см) күчтүү булчуңдуу дене түзүлүшү менен, таштуу платолордо кыймылдоо үчүн ылайыкташкан. Эресек козулардын салмагы — 40–50 кг, ургаачылардын — 30–40 кг. Тулку узундугу — 70–80 см. Көпчүлүк жаныбарларда мүйүздөр бар: эркектерде — бурулган, узундугу 30 см чейин, ургаачыларда — түз, кыска. Ушул формасындагы кулак 10–12 см узундукта, жыгылган. Жүнү кыска, катаал, көбүнчө кара түстө, сейрек күрөң же көп түстүү, ысыкка каршы коргоо үчүн минималдуу астынкы жүн менен. Башы түз профилдүү, моюну булчуңдуу, жоондугу белгилүү, аркасы түз, тулку бочка формасында. Аяктары күчтүү, тырмактары таштарга тийгенде тозууга туруктуу. Сүтү компакттуу, кол менен сүт тартууга ылайыктуу. Продуктивдүүлүгү: Бул тукум аралаш багытта. Жаңы төрөлгөн козу 2–3 кг салмакта. 6–8 айда союлчу кондицияга жетет (18–25 кг), 1 жашка келгенде — 30–45 кг. Союлчу чыгым — 45–50%. Сүт өндүрүмдүүлүгү — 0.5–1.5 л/күн (6–8 айлык лактацияда 400 л чейин), сүттүн майлуулугу — 4–5%. Сактоо шарттары: Козу 3–4 жума бою энеси менен кармалып, сүт алат. 3–4 жумада рационго чөп жана баштапкы гранулдар киргизилет.