Владимирдик оор жүк ташуучу — сатып алуу же сатуу

Происхождение: Россия Бийиктиги: 163-165 см. Салмагы: 900-1200 кг Түстөрү: Негизинен кочкул, сейрек кара жана кызыл Специализация: Жумушчу, спорттук, сейилдөө. Владимирский тяжеловоз (Владимир оор жүк ташуучу). Азыр "битюг" сөзүн дээрлик эч жерде укпайсың, бирок көп жылдар бою ал жалпы атка конгон: "салмактуу, как битюг", "иштешти, как битюги". Битюг — жергиликтүү оор жүк ташуучу аттардын порода, азыркы учурда жок. Бирок алардын алыскы тукумдары бар. Владимирский тяжеловоз - эң баалуу жергиликтүү оор жүк ташуучу породалардын бири. Бул чоң, кооз аттар, алар абдан мээримдүү мүнөзгө ээ жана жетиштүү күчкө жана кубатка ээ болуп, жакшы ылдамдыкка ээ. Бүгүнкү күндө владимир порода Россиядагы бардык оор жүк ташуучулардын ичинен эң чоңу болуп саналат. Владимирский тяжеловоз — СССРде жергиликтүү жаныбарларды англис шайрлары жана шотланд клейдесдалдары менен айкалыштыруу жолу менен чыгарылган оор жүк ташуучу аттардын порода. Аны Гаврилово-Посад мамлекеттик заводунун ат заводунун селекционерлери жана Иванов облусундагы Гаврилово-Посад мамлекеттик племенной питомнигинин селекционерлери иштеп чыгышкан, ал түздөн-түз Владимир облусунун Суздаль жана Юрьев-Польский райондорундагы колхоздордун жана совхоздордун племенной фермаларында түзүлгөн. Породанын расмий каттоосу 1946-жылы болду. Владимирский тяжеловоз өзүнүн жакын ата-бабалары клейдесдалдар жана шайрлардын өзгөчөлүктөрүн сактап калды: чоң бийиктик, салыштырмалуу узун жана калың буттар, көптөгөн ак белгилер. Бирок, клейдесдалдардагыдай, владимирский тяжеловоздордун ичине ак белгилер жок. Алар шайрлардагыдай пегий же сары түстө болбойт жана акыркы аттардын эки метр бийиктигине жетпейт. Владимирский ат шайрларга жана советтик оор жүк ташуучуга караганда бийиктиги боюнча бир аз жогору, ал эми клейдесдалга салыштырмалуу орто бийиктикте. Тарых: XIX кылымда битюгдар кичирейип, жоголуп кетишти. Битюгдарды көп учурда жана көзөмөлсүз түрдө ар кандай породалар менен айкалыштырышкан. Айрым метистер, аларда битюгдун баштапкы өзгөчөлүктөрү эң жакшы сакталган, жергиликтүү оор жүк ташуучу породаларды түзүүгө өз салымдарын кошушкан. Алардын чет өлкөдөгү ата-бабаларынын арасында клейдесдалдар жана першерондор өзгөчө белгиленет. Владимир жана Иванов облустарындагы ат заводдорунун ээлери жергиликтүү метистерди колдонуп селекция жүргүзүшкөн. 1917-жылдагы революциядан кийин селекциондук иштер системалуу болуп калды, ал эми "владимирский тяжеловоз" порода катары расмий катталган 1946-жылы гана болду. Азыр бул чоң, күчтүү ат. Владимирский тяжеловоздун эки түрүн (негизги жайгашкан жерине жараша): Юрьев-Польский жана Гаврилово-Посадский деп бөлүү адатка айланган. Биринчиси — бийиктиги аз, бирок ошол эле учурда калың жана күчтүү; экинчиси — бийик жана жука. 1917-жылдагы революциядан жана Граждандык согуштан кийин жерлерди иштетүү үчүн күчтүү аттар талап кылынды. Жүк ташуучу транспортко да суроо-талап болду. 1920-1930-жылдары Советтик Союз Англиядан клейдесдал жана шайр породаларын сатып алды. Владимирский тяжеловозду түзүүдө эң маанилүү роль клейдесдалдарга таандык. Шайрлар породаны түзүүдө азыраак роль ойногон, алардын аттары сейрек кездешет жана ата-бабалардын алыскы катарларында, негизинен аялдар линиясы боюнча. Эне линиясы боюнча владимирский тяжеловоздордун негиздөөчүлөрү жергиликтүү кобыла болуп калды. Породаны түзүүдө англис суффолкторун да колдонушкан, бирок алардын салымы аз.